Staðlarnir fyrir kísillprófanir eru mikilvægur þáttur í því að tryggja gæði og öryggi kísilvara. Þessir staðlar ná yfir marga þætti, þar á meðal en ekki takmarkað við útlit, eðliseiginleika, efnafræðilega eiginleika, hitaþol, kuldaþol, umhverfisvernd og aðrar stærðir. Eftirfarandi eru nokkrar af helstu kísilprófunarstöðlum:
1. Útlitsskoðun
Staðall: Útlit kísillvara ætti ekki að hafa augljósa galla eins og skemmdir, loftbólur, litamun og engin lykt.
Prófunaraðferð: Skoðaðu sjónrænt útlit kísillvara til að tryggja að þær uppfylli staðla.
2. Líkamleg frammistöðupróf
Þéttleika- og hörkupróf
Staðall: Þéttleiki og hörku kísillvara ætti að uppfylla tilgreint staðalsvið.
Prófunaraðferð: Notaðu tæki eins og þéttleikamæla og hörkumæla til mælinga.
Togstyrkur og lenging við brot
Staðall: Kísillvörur þurfa að ná ákveðnum togstyrk og lengingu við brot til að tryggja að ekki sé auðvelt að brjóta þær við notkun.
Prófunaraðferð: Prófaðu með togprófunarvél til að skrá kraftgildi og lengingu meðan á teygjuferlinu stendur.
Mýktarpróf
Staðall: Fyrir vörur eins og sílikonhnappa er nauðsynlegt að prófa hvort mýkt þeirra nái tilgreindum fjölda skipta.
Prófunaraðferð: Notaðu mýktarprófara úr sílikonlykli til að prófa og skrá fjölda skipta sem ýtt er á takkann og breytingu á mýkt.
3. Efnafræðileg frammistöðupróf
Uppgötvun leysanlegra efna
Staðall: Innihald leysanlegra efna í sílikonvörum ætti að uppfylla landsstaðla til að tryggja að þau séu skaðlaus heilsu manna.
Prófunaraðferð: Greina innihald leysanlegra efna í sílikoni með efnagreiningaraðferðum.
Tæringarþol próf
Staðall: Kísill ætti að hafa ákveðið þol fyrir efnafræðilegum efnum eins og sýru, basa og salti.
Prófunaraðferð: Settu kísillsýnið í sýru-, basa- og saltlausnir með mismunandi styrkleika og fylgdu breytingum þess.
4. Hitaþol og kuldaþol próf
Staðall: Kísillvörur þurfa að vera prófaðar í há- og lághitaumhverfi til að meta hitaþol þeirra og kuldaþol.
Prófunaraðferð: Prófaðu með háhitabakstri eða lághitakælingu til að fylgjast með frammistöðubreytingum kísillvara.
5. Umhverfisverndarpróf
Staðall: Innihald skaðlegra efna í kísillvörum ætti að uppfylla innlendar umhverfisverndarkröfur, þar með talið þungmálma, lífræn efni o.s.frv.
Prófunaraðferð: Framkvæma skaðleg efnispróf í gegnum fagstofnanir til að tryggja umhverfisvernd kísillvara.
6. Önnur sértæk próf
Kveikjupróf: Kísilvörur ættu að hafa ákveðna logavarnarefni til að koma í veg fyrir brunaslys.
Pökkunarmiðapróf: Umbúðamerki kísillvara ætti að vera í samræmi við viðeigandi landsreglur, þar á meðal vöruheiti, framleiðsludagsetningu, gæðaflokk, upplýsingar um framleiðanda osfrv.
Að auki geta sumar kísillvörur í sérstökum tilgangi verið með aðra sérstaka prófunarstaðla, svo sem matvæla kísillvörur sem þarf að prófa fyrir VOC (rokgjarn lífræn efnasambönd).